Zijn we te verwend door de beurzen om het risico correct in te schatten?

We zijn bijna in de helft van het jaar: een goed moment om even stil te staan en te kijken wat onze keuzes hebben opgebracht of wat we er nog van verwachten. Alvast deze vaststelling: de beurs lijkt zich nog weinig aan te trekken van macro-economische spanningen.

Wie niet te veel reageerde op de brulboei in het Witte Huis, zag zijn portfolio snel herstellen en nieuwe toppen bereiken. Wie over inside-information kon beschikken, verdiende miljarden. Hopelijk blijkt de Amerikaanse toezichthouder SEC geen tandeloze tijger tegen de schaamteloze corruptie van deze president. En nog hopelijker (dat is geen woord, maar bon) begint er ook licht te schijnen door de barsten in de MAGA-cult en brengen de tussentijdse verkiezingen opnieuw balans.

De vraag is evenwel of de beurs gelijk heeft om die spanningen te negeren. De winnaars van gisteren zijn niet noodzakelijk die van morgen, dus is het opletten geblazen. Kansen zijn er zeker, luchtkastelen ook. Is de ruimterace waanzin of moeten we toch maar proberen wat SpaceX-aandelen te bemachtigen bij de meest megalomane beursgang ooit? Zijn er interessante alternatieven om van de bubbel te profiteren (Redwire, Karman, …)? Is de ruimte een alternatief voor de AI-boom of bouwt die erop voort?

Tijdens lezingen verwijs ik graag naar de goldrush in de Verenigde Staten, en hoe je beter kan investeren in de producent van schoppen dan in de goudzoeker zelf. Wie had bijvoorbeeld kunnen voorspellen dat Sandisk (SNDK – je kent hen van de geheugenkaartjes in je oude fototoestel) zo zou exploderen sinds 2025? Ook Micron Technology (MU) is op één jaar tijd met honderden procenten gestegen op basis van geheugentechnologie.

Om zoiets te kunnen inschatten is natuurlijk een diepgaand begrip nodig van hoe een industrie werkt, en welke onderdelen cruciaal zijn of een bottleneck kunnen vormen. Schijnbaar oude industrieën blijken plots hip: neem Sibelco, een Belgische wereldspeler in ultrazuiver kwarts dat de basisgrondstof is voor de siliciumwafers in chips. Geen Nvidia zonder Sibelco.

Zijn we met zijn allen te veel verwend door de beurzen om het risico correct in te schatten? Nvidia publiceert prachtige cijfers en de koers daalt. EVS suggereert zachtjes dat de winst mogelijk iets lager zal uitvallen dan voorspeld en het aandeel krijgt onmiddellijk een dreun. De verwachtingen zijn zo hoog dat teleurstelling haast onvermijdelijk is. En intussen stijgt de rente, vertraagt de economie en wordt een correctie steeds waarschijnlijker. Een herpositionering van de portfolio dringt zich op.

Durven we op korte termijn nog profiteren van een mogelijke melt-up op de beurs? Of kijken we alvast naar alternatieven? Veilige havens zien het geld weer binnenstromen. Maar er is veel discussie of goud, crypto, vastgoed of zelfs Belgische staatsleningen een goede keuze zullen blijken.

Diversificatie lijkt alvast de boodschap. We kunnen de toekomst niet voorspellen, maar we kunnen ons wel positioneren om ervan te genieten. In plaats van te mikken op één grote klapper nemen beleggers beter vele kleine stapjes om hun doel te bereiken.

Dit is het laatste magazine voor de zomer, dus sta me toe u alvast een prachtige vakantie toe te wensen - maar houd uw portfolio in de gaten! Ik heb vertrouwen in jullie, want ‘confidence is competence revealed’. Vrij vertaald: jullie kunnen het, we hebben het samen geleerd en we gaan de woelige waters van de tweede jaarhelft veilig doorkruisen.