AI-hype: van koers/winst naar winstrendement

Professor beleggingsleer Roland Van der Elst staat stil bij de AI-hype op de beurs. “Voor hoeveel jaren extreme groei staan de AI-gerelateerde aandelen?” En hij maakt de vergelijking tussen de AI-topper Nvidia en de koekjesbakker Lotus.

We knippen nogal wat artikels uit de financiële pers met het oog op het vinden van ideeën voor ons volgende artikel. Dat daarbij De Tijd veel voorkomt, als beurskrant, hoeft niet te verwonderen. Vandaag beginnen we met een citaat uit de krant van 7 mei 2026. “Er is een probleem met indexbeleggen.” Dat is de kop van een artikel op basis van een interview met de fondsbeheerder Tree Top. We citeren: “Als je een tracker op de MSCI World of de S&P 500-index koopt, investeer je automatisch het meest in de zwaargewichten uit de indexen. Dat zijn niet noodzakelijk de beste aandelen qua waardering, groeivooruitzichten of management. Met een tracker loop je meer risico mee te doen met de hypes en de zeepbellen. Trackerbeleggers zitten ook vaak te sterk in één sector, zoals op dit moment technologie.”

Verkoop nu niet meteen uw tracker op de MSCI World. Iedereen wordt aangeraden zijn portefeuille ruim te spreiden en die tracker is de gemakkelijkste oplossing om wereldwijd belegd te zijn, alhoewel vooral in de Verenigde Staten, de grootste en groeiende economie. Voorlopig toch nog. Meteen zit men ook vooral in de Amerikaanse dollar, de grootste en meest verspreide internationale valuta. Voorlopig toch nog. We willen alleen maar zeggen dat iedereen in dezelfde aandelen belegt. Als het heir van de aandelenbeleggers groeit en door de inkoop van eigen aandelen en fusies het aanbod krimpt, kunnen prijzen overdreven hoog worden.

Praktisch betekent het dat vooral de technologieaandelen de dienst uitmaken. Je weet wel: de AI-gekte of AI-toekomst. Ellen Vermorgen stelde in De Tijd van 9 mei: “Belegger, tijd om semivoorzichtig te worden.” Niet helemaal dus, maar toch. “Halfgeleiders zijn de olie van de AI-gedreven wereldeconomie, maar ook de beste motoren kunnen oververhit geraken.” We zijn dankbaar dat bij dit artikel ook een tabel staat met een twintigtal technologieaandelen die nu sterk in de belangstelling staan, zoals AMD en Nvidia, SK Hynix, Micron, Broadcom, Cisco, Samsung Electronics, TSMC, ASMI en ASML, KLA, Besi, enzovoort.

Men moet ze niet zomaar over boord gooien, althans waar het om een weloverwogen aankoop ging. Houden, dus. Daardoor hebben veel beleggers wellicht een te vroege verkoop vermeden. In een artikel in het vorige nummer van dit blad – ‘Op zoek naar de beste chipaandelen’ van Paul Hermans van Excelco – worden tools aangereikt voor wie vandaag nog een keuze wil maken tussen “de beste bedrijven die groei en rentabiliteit weten te combineren”. Nvidia springt er in dat klassement bovenuit.

Lotus of Nvidia

Hier vertrekken we ook van de geschatte koers-winstverhouding. Lotus heb ik als belegger gemist. Dat wil zeggen, zoals zoveel andere beleggers heb ik het te vroeg verkocht. En het is altijd moeilijk om iets terug te kopen tegen een hogere prijs dan de koers waartegen men verkocht heeft. In behavioral finance zal daar wel een uitleg voor bestaan. Bank of America verhoogde zopas het koersdoel van 11.600 naar 12.100 dollar. Met mondjesmaat dus, maar de koers noteert op ogenblik van schrijven rond 10.500 euro. Het aandeel heeft dus toch nog een eind te gaan.

De analist van dienst verwacht voor dit boekjaar een organische groei van 20 procent. “Die omzet is belangrijk, maar ook voor de winstmarge zien we opwaarts potentieel. Lotus is een koekjeskampioen die pas aan de start van zijn mondiale expansie staat. Europa tekent nu nog voor 70 procent van de omzet.” Sinds die uitspraken kwam er nog nieuws op de algemene vergadering: “Lotus investeert in de uitbreiding van zijn drie speculoosfabrieken. Zowel in de VS, Thailand als België wil de koekjesbakker bouwen om de groeiende vraag aan te kunnen. De verkoop neemt elk jaar met 15 procent toe.” Een toename van de omzet zou normaal moeten leiden tot een nog grotere toename van de winst. En als iemand durft te spreken van een organische groei van 20 procent, dan durven wij te stellen dat de winstgroei toch ook minstens 20 procent zou moeten bedragen.

Wie in Lotus Bakeries geïnteresseerd is, moet zeker het bladzijdenlang verslag in De Tijd van 13 mei lezen. Ceo Jan Boone stelde dat de omzet vorig jaar met 10 procent steeg en de bedrijfswinst voor afschrijvingen met 12,4 procent, met een gedaalde schuldgraad naar 0,25 keer de ebitda. Persoonlijk noem ik dat verwaarloosbaar. Met de voorziene groei en de Thaise fabriek die nog niet op volle toeren draait, zijn de uitbreidingsinvesteringen geen probleem en een waarborg voor de verdere en toegenomen groei.

Wat zou een groei van de omzet en de winst met 20 procent op jaarbasis voor de koers betekenen? Een koers van 100 wordt na een jaar 120, na twee jaar 144, na drie jaar 173, enzovoort. Na vier jaar is dat al een verdubbeling. En de wereld is een dorp voor het bedrijf uit Lembeke. Goed, we zijn er nog ver van, maar beleggen is naar de toekomst kijken. En een koers-winstverhouding van 20 is geen 40. Als we teruggrijpen naar de tabel in het artikel van Ellen Vermorgen, dan vinden we voor ASMI en ASML een geschatte koers-winstverhouding van 38, voor AMD 49, voor KLA 37, voor Applied Materials 34 en voor Broadcom 31. Wat te kiezen?

Voor hoeveel jaren extreme groei staan de AI-gerelateerde aandelen? De Belegger vraagt het zich af over AMD. “AMD profiteert van een nieuwe A1-golf rond servicechips, maar is het aandeel nog koopwaardig? De winst wordt voor het boekjaar 2030 geschat op 20 dollar per aandeel.” Dan toch maar ergens winst nemen ‘om semi voorzichtig te zijn’? Wat niet meteen betekent dat we allen nu Lotus moeten kopen. Het is trouwens niet iedereen gegund. Niet elke belegger kan meer dan 10.000 euro ophoesten. Spijtig dat de vraag om het aandeel te splitsen al eens afgewezen werd. Berkshire Hathaway wilde dat ook niet. Tot er een slimmerik kwam, die de dure aandelen kocht en ze verder verkocht als een gesplitst aandeel. Toen kon Berkshire het aandeel wel opsplitsen, al is het gesplitst nog altijd een zwaar aandeel. Bij Lotus Bakeries zijn we daar nog niet. Maar misschien is het toch een idee.

We zouden Lotus Bakeries vergelijken met Nvidia. Nvidia heeft een geschatte k/w van 26, stond  in De Tijd. Ondertussen is het al meer, want de koers is sindsdien met een tiental procent gestegen. Nvidia groeit als kool. “De nettowinstmarge van Nvidia is ongelooflijk hoog en gaat richting de 60 procent”, zegt Paul Hermans van Excelco in het eerder vermelde artikel. Nvidia stelt zijn toekomst ook veilig door zich in te kopen bij zijn leveranciers en klanten.

Als er een mogelijke toekomstige concurrent wat te snel groeit, is er voldoende vrije cashflow om hem ook over te kopen. Ja, het draait in een succesvolle onderneming altijd rond de vrije cashflow. Vrije cashflow komt regelmatig ter sprake in dit blad. Zeer recent werden er enkele bladzijden aan besteed in Trends: “Op zoek naar beurswinnaars? Kijk naar de cashflow. Toch moeten we Trends gelijk geven als gesteld wordt dat de vrije cashflow door de forse investeringen bij de meeste techbedrijven al fors gedaald is. Uitzonderingen zijn Apple en Microsoft en Nvidia: 50 miljard dollar (Trends van 30 april).

Ook in De Beste Belegger is er een reeks artikels te lezen over het belang van vrije cashflow. Bij Nvidia laat die al de overnames en investeringen toe. Hetzelfde geldt voor Lotus. Bij Lotus kan de groei nog jaren verder gaan. Bij Nvidia is dat gewoon onmogelijk. En nu kiezen tussen beide? We kiezen nooit, we brengen ideeën aan.

De Brusselse beurs is goedkoop

Behoudens Lotus zien we in Brussel praktisch geen aandelen die tegen een k/w van 20 noteren, laat staan tegen een k/w van 40. Zijn er dan geen groeiers? Jawel, soms worden ze van de beurs gehaald, zoals What’s Cooking, tegen een k/w van 13 en met mooie groeivooruitzichten. De houders kunnen een beperkte kortetermijnwinst realiseren en met de meerwaardebelasting 10 procent van de winst – sinds eind december 2025 – overdragen aan de Belgische Staat. De langetermijnwinsten moeten ze overlaten aan de familiale aandeelhouders.

De koers van Sipef heeft de magische grens van 100 euro bereikt. Een magische grens, met een k/w rond 10? En een toenemende wereldbevolking die met een betere levensstandaard meer palmolie verbruikt? Zelfs als vervanging als autobrandstof? We kunnen zo nog een eind doorgaan, bijvoorbeeld met EVS. Dat aandeel staat dit jaar in de picture met de grote sportevenementen.

Koers/winst of koersrendement

We gaven al aan dat Proximus met een geschatte k/w van 6 noteert. Het wordt maar duidelijk wat een koers-winstverhouding betekent als men de rollen omdraait: winst op koers of winstrendement. Als een k/w van 50 verwacht wordt, dan betekent dit 50 euro winst op 100 euro. Een k/w van 6 wordt 16,66 procent winstrendement. Waarom kopen we dan niet allemaal Proximus? Een k/w van 6 betekent een winstverdubbeling in afgerond zes jaar. 100 procent winst wordt 300 procent winst in twaalf jaar na een nieuwe verdubbeling.

Dat zal wellicht niet gebeuren. Waarom niet? Twijfels aan de winstgevendheid, er is concurrentie en vooral de cashflow is niet op het appel. De winst moet soms voor meer dan 100 procent uitgekeerd worden om het dividend te betalen. Het dividend werd bovendien al tweemaal sterk verlaagd. En waar is de groei? Toch is er een positief element: de nieuwe ceo Stijn Bijnens, een gewiekste zakenman, stelt orde op zaken. KBC Securities heeft er vertrouwen in met een koersdoel van 9,50 euro. Te vergelijken met een huidige koers rond 6,50 euro. ING-analist Vangman houdt het bij een zwak houden-advies op 7,30 euro. Koersen komen tot stand door tegengestelde visies. Het is maar een voorbeeld.

Maar stel nu dat een onderneming met een k/w van 50 getroffen wordt door een halvering van de winst, om welke reden dan ook, dan wordt de k/w meteen 100. Een zware koersval laat natuurlijk niet op zich wachten. De notering zakt meteen met 50 procent. In de praktijk wellicht met veel meer. De verrassende daling van de winst schaadt het vertrouwen en stuurt de analisten terug naar hun tekentafels. De koers zal in bepaalde gevallen catastrofaal dalen. Herinner u de problemen van Sofina enkele jaren geleden. De koers ging van een notering van 30 procent boven de intrinsieke waarde. Ceo Harold Boël kan op de algemene vergadering wel verklaren dat 2025 een normaal jaar was en dat het er voor 2026 goed uitziet. Toch noteert het aandeel nog altijd met een onderwaardering van 30. Dat is 60 procent verschil.

We moeten stilaan besluiten. Een mooi gediversifieerde portefeuille telt zowel groei- als waardeaandelen. Een combinatie van groei en rendement. Spreid dus niet alleen over sectoren en regio’s. Het is best te verantwoorden dat er in een portefeuille geschatte k/w-verhoudingen zitten van 6, 10, 20 of 40. De directies van bijvoorbeeld Barco en Bekaert kennen de verhalen van winstrendement ook. Het is dus niet verwonderlijk dat zij aandelen ingekocht hebben. Barco is recent gestopt, maar de voorzitter koopt verder. Bekaert koopt nog dagelijks bij. Dat is niet verwonderlijk als beide ondernemingen met geschatte koers/winstverhoudingen rond 10 noteren. Hun kapitaal investeren tegen 10 procent per jaar is niet slecht, gegeven de rentestanden. Jawel, ook de rente is een belangrijke invloedbare factor in het beoordelen van beurskoersen. En die stijgt.

Bij Barco en Bekaert gaat het daarenboven om conjunctuurgevoelige aandelen. In deze geopolitieke omgeving is dat een factor die we niet uit het oog mogen verliezen. Beleggen blijkt dus toch moeilijker te zijn dan het op het eerste gezicht lijkt. Niet als men voldoende en goed diversifieert en voor de lange termijn gaat. De wereld is aan de durvers. Volatiliteit biedt altijd kansen, maar men moet daarvoor geld beschikbaar hebben. Herinner u dat Lotus Bakeries minder dan een jaar geleden kon worden gekocht tegen 7000 euro. Moeten we nu weer wachten op een serieuze correctie om én groeiaandelen én waardeaandelen te kopen? Fondsbeheerder Mark Möbius citeerden we al in een vorig nummer. Als men hem vroeg wanneer men moet kopen, dan was zijn antwoord: nu. Veel andere experts hebben dat antwoord ondertussen herhaald.

Voetnota: Velcan

In mijn boek “Winnen met Aandelen” staat ook een hoofdstukje over beleggen in holdings, een uitstekend middel om te diversifiëren. Als laatste aandeel, een toemaatje, vernoemden we Velcan.

Wie het boek heeft, raden we aan het stukje nog eens te lezen (blz. 357-359). Het besluit over deze kleine, in Luxemburg genoteerde holding luidde als volgt: “Ik heb de indruk dat ze niet beter vragen dan dat zo weinig mogelijk mensen geïnteresseerd zijn om (zelf nog meer aandelen) in te kopen? En te vernietigen? Time will tell.” Het heeft tot begin mei geduurd voor ze een beetje licht wierpen op de resultaten van 2025. 

Daaruit onthouden we dat ze zelfs geen halfjaarrapport meer zullen publiceren, dat de rentabiliteit op het geconsolideerd eigen vermogen van afgerond 30 euro zeer beperkt was, dat minder dan de helft van de portefeuille in aandelen belegd was en 41 procent in min of meer liquiditeiten. Velcan houdt 15 procent eigen aandelen aan, die in aanmerking kunnen komen voor vernietiging. Dat alles lijdt tot een sterke onderwaardering van de koers (tussen 15 en 16 euro). Dat moet de beleggers ontmoedigen om hun aandelen verder bij te houden. Ze willen ze graag terugkopen, maar bieden een rotprijs aan van de helft van de intrinsieke waarde. Ik neem aan dat een aantal beleggers ontmoedigd hun aandelen zullen aanbieden. Zullen ze gelijk hebben? Time will tell. À propos, bestaat er in Luxemburg ook een toezichtsorgaan op de informatieverstrekking?

Roland Van der Elst

17.05.2027