Van de Vlaamse schoolbanken naar Wall Street

Een paar weken geleden mochten wij, Jack De Bruyne en Ruben Strymans, beide 16 jaar, naar New York om een aandeel te verdedigen voor een internationale jury. “We hadden zelf nooit gedacht dat we daar zouden geraken." De VFB vroeg ons om er iets over te schrijven, dus hier is ons verhaal.

Hoe het begon

We hebben allebei omwille van onze eigen redenen en achtergrond een interesse ontwikkeld in aandelen en beleggen. Daarom begonnen we te lezen. Eerst boeken en online cursussen, later ook jaarverslagen en kwartaalgesprekken tussen bedrijven en analisten. In het begin begrepen we daar eerlijk gezegd niet veel van. Maar door er telkens opnieuw mee bezig te zijn, begonnen de puzzelstukken stilaan op hun plaats te vallen. Wat ons het meest hielp, was alles met elkaar proberen te verbinden. Een bedrijf staat nooit op zichzelf, het hangt samen met politiek, handel en gebeurtenissen overal ter wereld. Hoe meer we leerden, hoe meer we beseften hoeveel er nog te ontdekken viel.

Na een tijd wilden we niet langer alleen op papier leren. We wilden zelf ervaring opdoen omdat we het oprecht boeiend vonden om ideeën die we hadden onderzocht, te volgen en hun evolutie van dichtbij mee te maken.

Op zoek naar een wedstrijd

Op een bepaald moment gingen we op zoek naar een wedstrijd waarin je een bedrijf analyseert en je investeringscase verdedigt. In Europa vonden we niet meteen wat we zochten. Na lang zoeken kwamen we uiteindelijk uit bij de YIS Global Stock Pitch Competition, een internationale wedstrijd waarin teams een aandeel presenteren aan een jury van professionele beleggers. Dat was precies het soort uitdaging waar we naar op zoek waren.

Daarna moesten we nog een aandeel kiezen, en dat bleek misschien wel de moeilijkste beslissing van allemaal. We wilden geen bedrijf nemen dat iedereen al kende. Wanneer een verhaal door iedereen wordt verteld, zit het vaak ook al in de waardering verwerkt. Daarom zochten we naar iets dat minder aandacht kreeg van de markt.

Zo kwamen we uit bij Nebius Group, een bedrijf dat infrastructuur bouwt voor artificiële intelligentie. Veel beleggers keken er nauwelijks naar om. Enerzijds omdat het nog relatief klein is, anderzijds omdat het voortkomt uit het voormalige Russische Yandex. Alleen die associatie was voor veel mensen al voldoende om afstand te houden. Toen we ons verder verdiepten, zagen we echter dat de Russische activiteiten volledig waren afgestoten en dat het bedrijf was heropgebouwd als een op Nasdaq genoteerde onderneming, volledig gericht op AI. Het leek ons alsof veel beleggers risico's zagen die in werkelijkheid niet langer bestonden.

Voor de wedstrijd moesten we een pitchvideo van tien minuten indienen. We hebben die ontelbare keren aangepast voordat we tevreden waren. Daarnaast hebben we iets geprobeerd waarvan we niet wisten of het zou lukken: we namen rechtstreeks contact op met Nebius. Tot onze verrassing kregen we de kans om bijna een uur te spreken met de CCO van het bedrijf. Dat gesprek was bijzonder waardevol, omdat het ons niet alleen hielp om bepaalde strategische keuzes beter te begrijpen, maar ook inzicht gaf in hoe het bedrijf zelf naar zijn groei en toekomst keek.

Tijdens onze voorbereiding merkten we dat veel juryleden graag een DCF-model zien, waarbij toekomstige kasstromen worden verrekend naar hun huidige waarde. In het geval van Nebius vonden wij dat echter geen geschikte aanpak. Het bedrijf investeerde op dat moment enorme bedragen in nieuwe datacenters, waardoor een klassiek DCF-model volgens ons en ook volgens de CCO van Nebius zelf een vertekend beeld gaf van de onderliggende waarde. Daarom kozen we voor een andere benadering. Dat voelde als een risico, omdat we afweken van wat vaak verwacht wordt, maar uiteindelijk vonden we het belangrijker om een analyse te maken waar we zelf volledig achter stonden.

De mail, en de mensen die ons geholpen hebben

Daarna begon het wachten. Twee maanden lang hoorden we niets en vroegen we ons regelmatig af of we het wel goed hadden aangepakt. Uiteindelijk kwam dan het verlossende bericht: we behoorden tot de honderd beste teams uit ongeveer duizend deelnemers en mochten onze pitch presenteren op Cornell Tech in New York.

De eerste reactie was pure blijdschap. Tot we beseften wat zo'n reis eigenlijk zou kosten. Voor twee scholieren was dat bedrag niet zomaar haalbaar.

We besloten een kans te wagen en hulp te vragen. We startten een crowdfundingcampagne, zonder te weten wat we mochten verwachten. Dit resulteerde in steun van familie, vrienden, kennissen en zelfs mensen die we nauwelijks kenden. Mede dankzij die steun konden we uiteindelijk naar New York afreizen. Dat is iets waarvoor we vandaag nog altijd ontzettend dankbaar zijn.

In New York

Ter plaatse moesten we onze pitch live presenteren op Cornell Tech. Het was een vreemd gevoel om iets waar we maanden aan hadden gewerkt eindelijk te verdedigen voor een jury van ervaren beleggers. Tot dan toe hadden we vooral met elkaar over onze analyse gesproken. Nu moesten we ze overtuigend uitleggen aan mensen die dagelijks met investeringen bezig zijn.

Het ging beter dan we hadden durven hopen. Een van de juryleden, die bij HSBC werkt, vond onze analyse blijkbaar overtuigend genoeg om het aandeel diezelfde dag zelf te kopen. Dat was natuurlijk niet iets wat we hadden verwacht, en eerlijk gezegd konden we het zelf amper geloven.

Rond dezelfde periode maakte ook het fonds Situational Awareness bekend dat het een groot belang in Nebius had opgebouwd. Dat was voor ons een interessante bevestiging. Niet omdat het bewees dat wij gelijk hadden, maar omdat een veel grotere en meer ervaren partij onafhankelijk tot een gelijkaardige conclusie leek te komen over de waarde van het bedrijf.

Sinds we het bedrijf voor het eerst onderzochten, is de koers sterk gestegen. Eerst ongeveer verdrievoudigd, en daarna nog 40%, waardoor ons oorspronkelijke koersdoel zelfs al werd bereikt vóór onze laatste presentatie. Ondertussen werd Nebius ook opgenomen in de Nasdaq-100.

Maar we beseffen heel goed dat daar ook geluk bij kwam kijken. Niemand kan aandelenkoersen voorspellen, en een sterke stijging achteraf betekent niet dat onze analyse perfect was. We hadden simpelweg het geluk dat onze investering in een gunstige periode terechtkwam. Waar we het meest tevreden over zijn, is niet de koersstijging zelf, maar het feit dat ons onderzoek gebaseerd was op argumenten die achteraf niet onredelijk bleken.

Net naast de finale

Uiteindelijk bereikten we de top dertig van ongeveer duizend teams wereldwijd. Onze derde pitch ging goed, maar we kwamen net een paar punten tekort om de finale te halen. Dat was jammer, maar vooral ook leerrijk.

De feedback van de jury was voor ons misschien nog waardevoller dan een plaats in de finale. We deden immers niet alleen mee om te winnen, maar vooral om beter te worden.

Na afloop werden we uitgenodigd op een gala met sponsors, juryleden en voormalige deelnemers. Dat was een bijzondere ervaring. We hebben er interessante gesprekken gevoerd en een paar mooie contacten gelegd. Wat ons vooral bijbleef, was hoe toegankelijk veel van die mensen waren. Vanop afstand lijkt die wereld soms gesloten, maar vaak zijn mensen verrassend behulpzaam als je gewoon durft een gesprek te beginnen.

Wat we willen bereiken

Onze ervaring in New York heeft onze kijk op wat mogelijk is veranderd. We zagen van dichtbij mensen die niet alleen droomden van succes, maar bedrijven bouwden die miljoenen mensen bereiken en hele sectoren veranderen. Dat heeft onze eigen ambitie aangescherpt.

Ons doel is niet om gewoon een goede carrière uit te bouwen. We willen ooit zelf een onderneming creëren die wereldwijd impact heeft. Een bedrijf dat iets betekenisvols bouwt, mensen bereikt op grote schaal en echte waarde creëert. Daarom willen we graag in de Verenigde Staten studeren, ons omringen met ambitieuze mensen en leren van de beste ondernemers en investeerders ter wereld.

Waar dat uiteindelijk toe zal leiden weten we niet. Maar we willen onszelf wel de kans geven om zo groots mogelijk te dromen en te bouwen.